πραῖνοι

πραῖνοι· πρηνίζει, καταστρέφει, Hsch. (leg. πρανοῖ, cf. πρανόω).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πραίκων Dictionary πραιπόσιτος →
An open-access project