ποτός

A. drunk, for drinking, τί κακὸν ἐδανὸν ἢ ποτὸν πασαμένα . .; A. Ag. 1408 (lyr.); φάρμακον E. Hipp. 516; ὕδωρ Th. 6.100.

II. Subst., ποτόν, τό, that which one drinks, drink, esp. of wine, κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο Il. 1.470, etc.; θεῖον ποτὸν ἐντὸς ἔχοντες Od. 2.341; κρόμυον ποτῷ ὄψον Il. 11.630; of wine, A. Pers. 615, S. Tr. 703; τῷ ποτῷ χρησαμένους Hdt. 2.121.δ’; σῖτα καὶ ποτά meat and drink, Id. 5.34, X. An. 2.3.27; βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι E. Supp. 1110; σιτία καὶ π. Pl. Prt. 334a, etc.

2. drinking water, ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον π. water of Sc.drunk by my sires, A. Ag. 1157 (lyr.); Σπερχειὸς ἄρδει πεδίον εὐμενεῖ π. Id. Pers. 487; π. κρηναῖον S. Ph. 21, cf. 1461 (anap.); ποτάμια π. Id. Fr. 659.5.