ποτάομαι

A. ποτεῦ Call. Fr. 1.50P.) (v. infr.), also Alc. 43; Aeol. 2 sg. πότῃ Sapph. 41 (dub.); Dor. 3 sg. ποτῆται Alcm. 26.3; Aeol. part. ποτήμενος Theoc. 29.30: fut. ποτήσομαι Mosch. 2.145 (s.v.l.): aor. ἐποτήθην, Dor. ‐άθην [α] S. Fr. 476 (ἀμ‐, lyr.): pf. πεπότημαι, Dor. ‐αμαι in lyr. passages of Trag., A. Pers. 668, Eu. 378, E. Hipp. 564:—fly hither and thither, ὀρνίθων ἔθνεα . . ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται Il. 2.462; νυκτερίδες . . τρίζουσαι ποτέονται Od. 24.7; κεραυνοὶ . . ποτέοντο Hes. Th. 691; ποτώμεναι ἄλλοτε ἄλλῃ h.Merc. 558; in Trag. also simply = πέτομαι, fly, A. Ag. 576, etc.; τὰ ποτήμενα συλλαβῆν Theoc. l. c.; of sounds, [βοὰ] π. A. Th. 84 (lyr.); ἐκ στομάτων π. εὐχά Id. Supp. 657 (lyr.): pf. (with pres. sense), to be upon the wing, ψυχὴ δ’ . . ἀποπταμένη πεπότηται Od. 11.222; [μέλισσαι] αἱ μέν τ’ ἔνθα . . πεποτήαται, αἱ δέ τε ἔνθα Il. 2.90; Ἔρις πεπότητο Hes. Sc. 148.

2. metaph., δεῖμα προστατήριον καρδίας . . ποτᾶται hovers, A. Ag. 977 (lyr.), cf.Ch. 390 (lyr.); τοῖον ἐπὶ κνέφας ἀνδρὶ . . π. Id. Eu. 378 (lyr.), cf. Pers. 668 (lyr.); to be fluttered, ἐπὶ τραγῳδίᾳ ἀνεπτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Ar. Av. 1445, cf. Nu. 319.