ἀνηβάω
A.
grow young again, Hes. Op. 132 (prob.), A. Supp. 606 (Tyrwh. ἀνηβῆσαί με for ἂν ἡβήσαιμι), E. Ion 1465, Pl. Lg. 666b; δὶς ἀ. Thgn. 1009; πάλιν X. Cyr. 4.6.7; μόνος ὁ νοῦς παλαιούμενος ἀνηβᾷ Plu. 2.5e.
II.
grow up, attain to ἥβη, Call. Jov. 56.