πονηρός

A. oppressed by toils, πονηρότατος καὶ ἄριστος, of Heracles, Hes. Frr. 138,139.

2. of things, toilsome, painful, grievous, ἔργα Hom. Epigr. 14.20; νούσων πονηρότερον Thgn. 274; φορτίον Ar. Pl. 352.

II. in bad case, in sorry plight, useless, good-for-nothing, σύμμαχοι ib.220, cf. Nu. 102; στράτευμα X. An. 3.4.34; ἰατρός Antipho 4.2.4 (v.l. for μοχθηρός); κύων, ἱππάριον, Pl. Euthd. 298d, X. Cyr. 1.4.19; δίαιτα, τροφή, σιτία, injurious, Pl. R. 425e, Lg. 735b, Grg. 464d, etc.; π. ἕξις σώματος Id. Ti. 86e; π. σῶμα, opp. χρηστόν, Id. Prt. 313a, cf.R. 341e; π. σκώμματα sorry jests, Ar. Nu. 542; π. βούλευμα Id. Lys. 517 (Comp.); π. πράγματα a bad state of things, Th. 8.97, cf. 24; π. ἀρχὴ τῆς παιδείας a bad beginning, Aeschin. 1.11; π. τὴν vαυτιλίαν ναυτίλλεσθαι Pl. R. 551c; π. πολιτεία Arist. Pol. 1294b38. Adv., ‐ρῶς ἔχειν to be in bad case, Th. 7.83, etc.; ἂ πονηρῶς ἔχει τῶν πραγμάτων Lys. 14.35; π. διακεῖσθαι, διατεθῆναι, Isoc. 19.12, D. 59.55.

III. in moral sense, worthless, knavish, φήμη, βίος, ζόη, A. Ch. 1045, Frr. 90,401, etc.; οὐδεὶς ἑκὼν π. Epich. 78; π. ἦθος Democr. 192; πονηρὸς . . κἀκ πονηρῶν rogue and son of rogues, Ar. Eq. 336-7; ὦ πόνῳ πονηρέ in a comic jingle, Id. V. 466, cf. Lys. 350; π. πόρρω τέχνης past master in knavery, Id. V. 192; π. τοῖς φίλοις X. Cyr. 8.4.33; πρὸς ἀλλήλους Id. An. 7.1.39; π. λόγων ἀκρίβεια Antipho 3.3.3; πονηρότεροι σύμβουλοι Id. 5.71; π. [ῥῆμα] malicious, Ev.Matt. 5.11; τὰ π. wickednesses, X. Cyr. 2.2.25; πονηρὰ δρᾶσαι E. Hec. 1190; τὸ π. LXX De. 17.2; δόλῳ πονηρῷ, Lat. dolo malo, SIG 693.6 (Methymna, ii B.C.); ὁ π. the evil one, Ev.Matt. 13.19; π. δαίμων PLips. 34.8 (iv A.D.), etc.

2. base, cowardly, S. Ph. 437, etc.; π. χρώματα, i.e. the coward's hue, X. Cyr. 5.2.34 (interpol.).

3. with a political connotation, of the baser sort, E. Supp. 424; οἱ λεγόμενοι π. Pl. R. 519a; opp. καλοὶ κἀγαθοί, Isoc. 15.100,316, cf. Ar. Eq. 186.—On the variation of accent, πονηρός and πόνηρος, v. μοχθηρός fin.