πομπευτής

οῦ, Adj., ὁ
A. = πομπεύς 2, Id. 7.72: as Adj., π. ἵππος πάντα διδάσκεται Iamb.post Polem.p.50 Hinck.
2. organizer or marshal of a procession, Luc. Nec. 16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πομπευτήριος Dictionary πομπευτικός →
An open-access project