πολύτριχος

ον, τό

θρίξ

A. very hairy, bushy, πώγων Philonid. 10.
II. πολύ‐τριχον, τό, = ἀδίαντον, Dsc. 4.134, Sammelb. 7350.8 (iii/iv A.D.), Phot. s.h.v., AB 343.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολυτρίχιον Dictionary πολυτροπία →
An open-access project