πολύτλητος

ον
A. having borne much, miserable, γέροντες Od. 11.38, cf. Orph. Fr. 354, Q.S. 1.135, al.; also ὠδίνεσσι πολυτλήτοισι Id. 11.25; γῆρας Id. 2.341.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολυτλήμων Dictionary πολύτμητος →
An open-access project