σινής

ές, ές

σίνομαι

A. of great might, νηῶν ὅπλον Epic.Alex.Adesp. 9 ii 11, cf. Luc. Trag. 192, Q.S. 2.205, al. σινής, ές, (σίνομαι) very hurtful, baneful, κύων A. Ch. 446 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σίνηπι Dictionary σινιάζω →
An open-access project