πολύπονος

A. much-labouring, much-suffering, as a general epith. of mankind, π. ἄνδρες Pi. N. 1.33; βροτοί A. Supp. 382 (lyr.), E. Or. 175 (lyr.), etc.; ‐ωτάτη βροτῶν Id. Hec. 722, cf. Ar. Th. 1023 codd.; laborious, Puchstein Epigr.Gr. p.7.

2. of things, painful, toilsome, δόρυ A. Pers. 320; [τόξα] S. Ph. 777; αἰκία Id. El. 515 (lyr.); ἀνάγκαι E. Or. 1011 (lyr.); νοῦσος Hp. Aff. 23; κρυπτεία π. πρὸς τὰς καρτερήσεις Pl. Lg. 633b; δῑ ἐμὸν ὄνομα π. (i.e. Helen's) E. Hel. 199 (lyr.). Adv. ‐νως Plu. Alex. 63, Phalar. Ep. 34.