πολύπλαγκτος

A. much-wandering, wide-rouing, ληϊστῆρσι π. Od. 17.425, cf. 511; of 10, A. Supp. 572 (lyr.); π. ἔτεα S. Aj. 1.186 (lyr.); οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον . . πολυπλαγκτότερον E. HF 1197 (lyr.).

2. evermoving, ἰκτῖνοι (prob.l.) Thgn. 1257; μέλεα Parm. 16.1.

3. much-erring, πραπίδες IG 14.1424 (Rome).

II. driving far from one's course, ἄνεμος Il. 11.308 (unless in signf. 1.1).—In S. Ant. 615 (lyr.) π. ἐλπίς may be either wandering, uncertain hope, or, misleading, deceitful; cf. πολυπλανής 11.