πολυμαθής

ές
A. having learnt or knowing much, Ar. V. 1175, Democr. 64, Pl. Lg. 811a: Comp. ‐έστερος Aristeas 137: Sup. ‐έστατος Phld. Vit. p.35J.; Ἀριστοτέλης Ath. 9.398e, cf. Dam. Isid. 168, Lyd. Mag. 1.5.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολυμαθημοσύνη Dictionary πολυμαθίη →
An open-access project