πολύκροτος

ον, η, ον
A. ringing loud or clearly, h.Pan. 37; χελωνίς Posidon. 10 J.
II. sly, cunning, wily, v.l. in Od. 1.1, cf. Hes. Fr. 94.22, Anacr. 90.2 (fem. πολυκρότῃ).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολυκρότητος Dictionary πολύκρουνος →
An open-access project