πολύκοινος

A. common to many or to all, τὰν π. ἀγγελίαν, i.e. death, Pi. P. 2.41; π. Ἅιδας S. Aj. 1192 (lyr.); πυρετός Hp. Flat. 6 (prob.); εὐδαιμονία, ἀγαθόν, Arist. EN 1099b18, MM 1204b1; εὐτυχία Them. Or. 1.6d.

II. promiscuous in sexual relations, Ptol. Tetr. 172, Cat.Cod.Astr. 8(4).176.