πολύκενος

ον
A. containing much void, porous, Arist. Pr. 940a4; τόπος Epicur. Ep. 2p.37U.; φύσεις Id. Nat. 2.9, cf. Dsc. 5.108, Plu. 2.721c, Gal. 9.181.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολυκέλαδος Dictionary πολυκέντητος →
An open-access project