πολυδάκρυτος
ον
A.
muchwept or lamented, παῖς Il. 24.620.
2.
lamentable, tearful, γόος Od. 19.213, Ar. Th. 1040 (lyr.); πένθη A. Ch. 333 (lyr.).
II.
Act., muchweeping, E. Hec. 651 (lyr.), cj. in Tr. 1105 (lyr.). [πολυδάκρυτος is f.l.in Il. 17.192, E. HF 427 (lyr.); cf. πολυδάκρυος.]