πολιᾶχος

A. protecting a city, ὦ π. κράτος E. Rh. 821 (lyr., codd., sed v. infr.); π. ἀρετά Isyll. 16; but mostly as epith. of the guardian deity of a city, Ἀθηναίη π. in Chios, Hdt. 1.160 (also in Attica, BCH 50.529 (Marathon, ii A.D.)); Παλλὰς π., at Athens, Ar. Eq. 581 (lyr.); Ἀθάνα π. Id. Nu. 602 (lyr.), cf. Av. 827; Παλλὰς πολιάοχος Pi. O. 5.10; π. θεοί A. Th. 312 (lyr.); δαίμονες ib.822 (lyr.); Ζεὺς π. Pl. Lg. 921c; Ἀρτέμιδος πολιηόχου A.R. 1.312; π. Ἀλεξανδρείας, title of Diocletian, OGI 718.2 (Alexandria, iv A.D.): πολίοχος (elsewh. known as pr. n. Πολίοχος) shd. be read in E. Rh. 166,821.