πολίζω

A. ἐπόλισσα A.R. 1.178, πόλισσα Il. 7.453: (πόλις):— build a city: generally, build, [τεῖχος] πολίσσαμεν Il. l.c.; ἣν ἐπόλισσεν (sc. τὴν πάτρην) Epigr.Gr. 982 (Philae):—Pass., Ἴλιος πεπόλιστο Il. 20.217; Δωδώνη πεπόλισται Hes. Fr. 134.5, cf. Hdt. 4.108, 5.52, al.; ἐφ’ ἁμαξῶν πεπολισμένοι Philostr. VA 6.25:—Med., build for oneself, A.R. 1.1346; τὴν Ῥώμην σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπολίσαντο D.H. 1.30.

II. build a city or cities on or in a place, χωρίον πολίζειν X. An. 6.6.4; τὴν χώραν Str. 8.5.4; τὸν τόπον Plu. Rom. 9:—Pass., εἴη ἡ Παιονίη ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ πεπολισμένη Hdt. 5.13.—Ep., Ion., X., and later Prose.