πολιάτας

α, ὁ
πολιάτ‐ας [ατ], α, ὁ, Aeol. and Dor. for πολιήτης, opp. ξένος, Alc. Supp. 14.6, Id. Oxy. 1233 Fr. 22.3, Pi. I. 1.51, Leg.Gort. 10.35, lsyll. 21.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολιάς Dictionary πολιατεύω →
An open-access project