πολέω

I. intr., go about, range ouer, haunt, νῆσον Αἴαντος πολεῖ A. Pers. 307; τί σὺ τῇδε πολεῖς; E. Alc. 29 (anap.); τίς ὅδ’ ἄρ’ ἀμφὶ μέλαθρον πολεῖ; Id. Or. 1270 (lyr.):—Med., ὄψεις ἔννυχοι πολούμεναι ἐς παρθενῶνας A. Pr. 645 (dub., leg. πωλεύμεναι), cf. Ar. Av. 181: abs., πεφασμένως πολοῦνται Lex Sol. ap. Lys. 10.19.

2. revolve, Pl. Cra. 405d.

II. trans., turn up the earth with the plough, plough, ἔαρι πολεῖν Hes. Op. 462; π. ἀρούρας Nic. Al. 245.