πολεμοποιός

όν
A. making war, bellicose, π. ὁ τύραννος Arist. Pol. 1313b28, cf. Plu. 2.321f, Jul. ad Ath. 281b, etc.; π. ἵπποι Them. Or. 24.307b; διαβολή ib.22.277c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πολεμοποιέω Dictionary πόλεμος →
An open-access project