ποιναῖος

α, ον

ποινή

A. punishing, avenging, ἆορ Keil-Premerstein Erster Bericht p.9 (Troketta); σελίς AP 5.253.6 (Paul. Sil.); βέλος Aristaenet. 1.10; ὄργανα Lyd. Mag. 3.16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ποινά Dictionary ποινάομαι →
An open-access project