ποίμνη

A. flock, Od. 9.122; prop. of sheep, βουκολίας ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατἔ αἰγῶν ποίμνας τ’ είροπόκων ὀΐων Hes. Th. 446; τά τε αἰπόλια καὶ τὰς π. καὶ τὰ βουκόλια Hdt. 1.126, cf. A. Pr. 653, Pl. R. 415e, etc.: generally, ποῖμναι κάπρων λεόντων τε Pi. Fr. 238; of a single animal, χρυσεόμαλλος π., of the ram with golden fleece, E. El. 725 (lyr.), cf. Antiph. 52.4.

2. metaph. of persons, A. Supp. 642(lyr., of the Furies), Eu. 197; ποίμνη δίπους, of mankind, Pl. Plt. 267c.