ποίησις

A. fabrication, creation, production, opp. πρᾶξις (action, v. Arist. EN 1140a2, Pol. 1254a5), [μύρου] Hdt. 3.22; νεῶν Th. 3.2, etc.; ἡ τῶν ζῴων π. Pl. Smp. 197a; ἡ τῶν μελῶν π. Id. Grg. 449d; μίμησις π. τίς ἐστιν, εἰδώλων μέντοι Id. Sph. 265b, etc.; αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσί Id. Smp. 205b.

2. of Poetry, ἡ τῶν διθυράμβων π., τῆς τραγῳδίας, τῶν ἐπῶν, Pherecr. 145.10, Pl. Grg. 502a, 502b, R. 394c: abs., art of poetry, οἱ ἐν π. γενόμενοι Hdt. 2.82, cf. Ar. Ra. 868, etc.; οὕτως . . ἀταλαιπώρως ἡ π. διέκειτο Id. Fr. 254; οἱ ἄκροι τῆς π. ἑκατέρας, i.e. tragedy and comedy, Pl. Tht. 152e; ᾠδαὶ καὶ ἡ ἄλλη π. Id. Phdr. 245a; π. ψιλὴ ἢ ἐν ᾠδῇ ib.278c.

b. poetic composition, poem, ἐς ποίησιν ἐσενείκασθαι Hdt. 2.23, cf. Th. 1.10, etc.; περὶ ὧν Ὅμηρος τὴν π. πεποίηκεν Pl. Ion 531d: pl., Id. Lg. 829e.

II. = εἰσποίησις, adoption, in pl., Is. 7.1, D. 44.7, al.; κατὰ ποίησιν ibid., Michel 836.5 (Didyma, ii B.C.); ποιήσει υἱοί D.H. 4.7; τῇ παρ’ ὑμῶν π. πολίτης D. 20.30.

2. in collect. sense, those adopted, τῆς π. ἣν ἐκεῖνος ἐποιήσατο Id. 44.61.

III. method of procedure, in Magic, PMag.Par. 1.1248.