ποθεινός

A. full of longing, ἔρος Sapph. Supp. 4.11; but usu.

2. longed for, desired, desirable, τίς ἁδονᾶς ἄτερ βίος π.; Simon. 71; οὐκ . . δήμῳ φίλος οὐδὲ π. Callin. 1.16; χρυσὸς π. κτῆμα τοῖς βροτοῖς E. Fr. 1132.31; esp. of those absent or lost, παῖς πατρὶ π. Pi. O. 10(11).87, cf. I. 5(4).7, etc.; ποθεινὰ Ἑλλάς desire of seeing Greece, Id. P. 4.218; π. ἦλθες E. IT 515; π. ἂν μόλοις Id. Hel. 540; π. δάκρυα tears of regret, Id. Ph. 1737(lyr.): also in Com. and Prose, ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ π. τοῖς φίλοις Ar. Ra. 84; ὦ ποθεινὴ τοῖς . . γεωργοῖς ἡμέρα Id. Pax 556 (paratrag., cf. E. Hel. 623); τὴν τῶν ἐναντίων τιμωρίαν ‐οτέραν αὐτῶν λαβόντες Th. 2.42; ‐ότερος θάνατος βίου Lys. 2.73; τὸ ‐ότατον τῆς ψυχῆς ἦθος X. Mem. 3.10.3; ποθεινοὶ ἀλλήλοις Pl. Ly. 215b, etc. Adv. Comp. ‐οτέρως, σφῶν αὐτῶν ἔχειν long more ardently for each other, X. Lac. 1.5.

II. longed for, desired, missed, E. Cyc. 620 (lyr.); ποθεινὴ δακρύοισι συμφορά desired by tears, i.e. desiring, calling for tears, Id. Med. 1221(s.v.l.).

III. Subst., perh. name of a colour (cf. πόθος 111) or kind of paint, χρίσει ποθεινῷ PCair.Zen. 445.11 (iii B. C.).