πόα

A. grass, νέμεαι τέρεν’ ἄνθεα ποίης Od. 9.449; κεκορηότε ποίης, of oxen, 18.372; ἐν ποίῃ ib.368; χθὼν . . φύεν νεοθηλέα π. Il. 14.347; ἀμφὶ δὲ ποίη . . ἀέξετο Hes. Th. 194, cf. Hdt. 4.53, E. l.c., etc.; π. Μηδική, v. Μηδικός.

2. generally, herb, π. τὸ ἀπὸ ῥίζης φυλλοφόρον προϊὸν ἀστέλεχες Thphr. HP 1.3.1; collect., herbaceous plants, τῆς π. τὸ ἡλιοτρόπιον ib.7.3.1; esp. of medicinal herbs, καλοῦσι πόαν ἔνια τῶν φαρμακωδῶν οἱ ῥιζοτόμοι ib.9.8.1; of φυλλώδεις δυνάμεις, ibid.; ποίαν τρίψας IG 42(1).122.121 (Epid., iv B.C.); freq. in Hsch., s.v. ἀβρότονον, al.

b. lye, LXX Je. 2.22, Mal. 3.2.

3. plant in general, π. ἡ βοτάνη EM 677.49,al.; π. Παρνασίς, i.e. the bay or laurel, Pi. P. 8.20; στεφάνοισί νιν ποίας ἔρεπτον ib.4.240: hence, metaph., κεῖραι μελιαδέα ποίαν ib.9.37.

4. the grass, i.e. a grassy place, πόα καθίζεσθαι grass to sit on, Pl. Phdr. 229b, cf. X. HG 4.1.30, Plu. Ages. 36; meadow, Schwyzer l.c. (pl.).

II. in later Poets, of Time, hay-harvest, i.e. summer, ἐπ’ ἐννέα . . ποίας for nine summers, Call. Fr. 182; χείματά τε ποίας τε δύω Rhian. 54; ἢ τρεῖς ἢ πίσυρας ποίας AP 7.731 (Leon.), cf. 627 (Diod.), 6.252 (Antiphil.): in this signf. ποιά (oxyt.) acc. to Sch.E. Tr. 20, EM 677.49. (Cf. Lith. pieva 'meadow'.)