πνέω

A. πνευσοῦμαι Ar. Ra. 1221, Arist. Mete. 367a13, Thphr. Sign. 34, Palaeph. 17; πνεύσω Thphr. Sign. 32, LXX Ps. 147.7(18), Si. 43.20, Gp. 1.12.34, AP 9.112 (Antip.Thess.), (ἀνα‐) Q.S. 13.516 (συμ‐πνευσόντων is f.l. in D. 18.169): aor. 1 ἔπνευσα Hes. Op. 506, Hdt. 2.20, etc., (ἐν‐) Il. 17.456, (ἀν‐) S. Aj. 274: pf. πέπνευκα(ἐπι‐) Pl. Phdr. 262d, (ἐκ‐) Arist. Pr. 904a1:—Pass., fut. πνευσθήσομαι(δια‐) Aret. CA 1.1: aor. ἐπνεύσθην(δι‐) Thphr. HP 5.5.6, etc.—Hom. and early Prose writers use the simple Verb only in pres. and impf., to which Trag. add fut. and aor. 1 Act.—For the form ἄμπνυε, v. ἀναπνέω; for ἀμπνύνθη, ‐πνυτο, v. ἄμπνυτο; and for pf. Pass. πέπνυμαι, part. πεπνυμένος, v. πέπνυμαι.—Like other disyll. Verbs in ‐έω, this Verb contracts only εε , εει; but ἐκπνέων is disyll. in A. Ag. 1493, 1517 (both lyr.):—blow, of wind and air, οὐδέ ποτ’ οὖροι πνείοντες φαίνονθ’ Od. 4.361; αὔρη δ’ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει 5.469; ἐτησίαι . . οὐκ ἔπνευσαν Hdt. 2.20, etc.; τῷ πνέοντι (sc. ἀνέμῳ or πνεύματι) Luc. Cont. 3; ἡ πνέουσα (sc. αὔρα) Act.Ap. 27.40; also of a flute-player, μέγα πνέων Poll. 4.72; and of the flutes themselves, αὐλοὺς ἡδὺ πνέοντας AP 6.254(Myrin.); πνεῖται flutes are sounding, Mnesim. 4.57 (anap.).

II. breathe, send forth an odour, ἀμβροσίη . . ἡδὺ πνείουσα Od. 4.446; π. εὐῶδες, δυσῶδες, Poll. 2.75, etc.: abs., Dsc. 3.80.

2. c. acc., breathe out, send forth, Ζεφύρου πνείοντος ἐέρσην Call. Ap. 82.

3. c. gen., breathe or smell of a thing, οὐ μύρου πνέον S. Fr. 565; τράγου π. AP 11.240 (Lucill.); μόγοιο Q.S. 6.164; λύθρου καὶ αἵματος Id. 5.120 (ἐπιπν‐ codd.): rarely c. dat., μύροισι π. smell with . . , AP 5.199: freq. metaph., breathe, be redolent of, Χαρίτων πνείοντα μέλη Simon. 184.3; ὄμματα . . πόθου πνείοντα AP 5.258 (Paul. Sil.); φόνου π. cj. in Tryph. 505; αὐθαδείας πολὺς ἔπνει D.H. 7.51.

III. of perceptible breathing, [ἵππω] πνείοντε κατ’ ὤμων Il. 13.385; π. ὕπνῳ A. Ch. 621 (lyr.).

IV. generally, draw breath, breathe: hence, live, Il. 17.447; οἱ πνέοντες, = οἱ ζῶντες, S. Tr. 1160; ὄλβος ἀεὶ πνεῖ Simm. 25.12; ἥμισύ μευ ψυχῆς ἔτι τὸ πνέον Call. Epigr. 42.

V. metaph., c. acc. cogn., breathe forth, μένεα πνείοντες breathing spirit, epith. of warriors, Il. 2.536,3.8, 11.508, etc.; so πῦρ π. Hes. Th. 319, Pi. Fr. 146; φόνον δόμοι πνέουσιν A. Ag. 1309; κότον πνέων Id. Ch. 34 (lyr.), cf. 951 (lyr.); φρενὸς πνέων τροπαίαν Id. Ag. 219 (lyr.); Ἄρη πνεόντων ib.376 (lyr.); πνέων χάριν τινί ib.1206; πῦρ πνειόντων . . ἄστρων S. Ant. 1146 (lyr.); πῦρ π. καὶ φόνον E. IT 288; ὠδῖνας Id. HF 862: paratrag. in Com., πνέοντας δόρυ καὶ λόγχας Ar. Ra. 1016; τρέχει τις Ἀλφειὸν πνέων, of a swift runner, Id. Av. 1121, etc.; and in a rhetorical passage, οἱ πῦρ πνέοντες, οἱ νενικηκότες Λακεδαιμονίους X. HG 7.5.12.

2. with neut. Adjs. or Prons., πνέοντες μεγάλα giving themselves airs, E. Andr. 189; τόσονδ’ ἔπνευσας ib.327; κενεὰ πνεύσαις Pi. O. 10(11).93; χαμηλὰ πνέων Id. P. 11.30: abs., ὑπὲρ σακέων πνείοντες breathing over their shields, i. e. unable to repress their rage for war, Hes. Sc. 24; θρασείᾳ πνέων καρδίᾳ Pi. P. 10.44: with nom., Ἄρης . . μέγας πνέων E. Rh. 323; πολὺς ἔπνει καὶ λαμπρός D. 25.57; οὗτος . . καικίας ἢ συκοφαντίας πνεῖ Ar. Eq. 437; ᾧ σὺ μὴ πνεύσῃς ἐνδέξιος on whom thou breathest not favourably, Call. Epigr. 10.3.