πλινθωτός

ή, όν, Subst., τό
A. brick-shaped, oblong, Paul.Aeg. 6.66: Subst. ‐ωτόν,τό, = πλινθεία 11, Suid.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πλινθυφής Dictionary πλίξ →
An open-access project