πλινθόφορος

ον, Subst., ἡ
A. carrying bricks, Ar. Av. 1134: as Subst., PSI 6.672.5 (iii B.C.), etc.
2. πλινθοφόρος,ἡ, name of a coin (cf. κιστοφόρος 11), Inscr.Délos 461 Bb 49 (ii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πλινθοφορέω Dictionary πλινθυφής →
An open-access project