πλημμελέω

A. make a false note in music, but in usage, metaph., offend, err, τί πλημμελήσας; E. Ph. 1655, cf. Pl. Phd. 117e, al.; τοὺς ἑκουσίως καὶ δῑ ὕβριν πλημμελοῦντας D. 21.42; περί τι Antipho 3.3.6; παρὰ τοὺς νόμους Din. 1.62; εἰς δίκην Pl. Lg. 943e, cf. Rev.Phil. 1929.142 (Iasos), POxy. 1119.18 (iii A.D.); εἴς τινα τῷ λόγῳ Aeschin. 1.167, cf. Phld. Ir. p.83 W.: c. part., μὴ οὖν τι πλημμελήσομεν καλοῦντες . .; Pl. R. 480a, cf. Sph. 244b : rarely c. acc., offend against, τὸν πάλαι προτετελευτηκότα D.S. 10.14:—Pass., τὰ εἰς ἀλλήλους πεπλημμελημένα Isoc. 5.37; τὰ πλημμεληθέντα τῷ δήμῳ περὶ τοὺς στρατηγούς Plu. Arist. 26; to be wronged or sinned against, Pl. Phdr. 275e; ὑπό τινων Decr. ap. D. 18.155; κατ’ οὐδὲν ὑφ’ ἡμῶν πεπλημμελημένοι Philipp.ib.166; ἐάν τι πλημμεληθῇ if anything goes wrong, Arist. PA 664b29.