πλαστός

A. formed, moulded, esp. in clay or wax, γυνή Hes. Th. 513; τὸ π. ὃ δὴ σκεῦος ὠνομάκαμεν Pl. Sph. 219a ; π. ἐκ γαίης Antiph. 52.3; π. εἰκών statue, opp. painting, Plu. Ages. 2.

2. that can easily be moulded, plastic, Arist. Mete. 386a27 ; in a thick paste, Thphr. HP 9.4.10.

II. metaph., fabricated, forged, counterfeit, ἐκ λόγου πλαστοῦ Hdt. 1.68; π. βακχεῖαι sham inspirations, E. Ba. 218 ; π. τὴν φιλίαν παρέχεσθαι X. Ages. 1.38 ; πλαστὸς πατρί a supposititious son, S. OT 780, cf. Sosith. 2.4; π. ἐπιχείρημα hypothetical case, Hermog. Inv. 3.11, cf. 15. Adv. -τῶς, opp. ὄντως, Pl. Sph. 216c ; opp. ἀληθῶς, Id. Lg. 642d ; opp. φύσει, ib.777d ; π. ὀδυρόμενοι feignedly, Phld. Rh. 1.381 S.

III. v. πλατός.