πλάνος

1. Act., leading astray, deceiving, π. κατέσειον ἐδωδάν the bait, Theoc. 21.43, cf. AP 7.702 (Apollonid.); π. δῶρα, ἄγρα, Mosch. 1.29, Fr. 1.10; πνεύματα 1 Ep.Ti. 4.1.

2. Pass., wandering, roaming, fickle, ποικίλον πρᾶγμ’ ἐστὶ καὶ πλάνον τύχη Men. Kith.Fr. 8 ; π. φέγγη planets, Man. 4.3.

II. Subst. πλάνος,ὁ, = πλάνη, wandering, roaming, S. OC 1114, E. Alc. 482, etc.: in pl., Ar. V. 873 (lyr.), etc.

b. κερκίδος πλάνοι, of the act of weaving, E. Ion 1491 (lyr.).

2. metaph., φροντίδος πλάνοι wanderings of thought, S. OT 67; π. φρενῶν wandering of mind, madness, E. Hipp. 283 ; π. τε καρδίᾳ προσίσταται Id. Fr. 1038; πλάνοις in uncertain fits, of a disease, S. Ph. 758; = πλάνη 11.1, Pl. Phd. 79d.

3. digression, Id. Ep. 344d.

4. error, Ceb. 25, Diog.Oen. 26 ; grammatical mistake, A.D. Pron. 84.11.

III. of persons, πλάνος,ὁ, vagabond,impostor, Nicostr.Com. 24, Dionys.Com. 4, D.S. 34/5.2.14, Ev.Matt. 27.63.