πλανητικός

ή, όν
A. migratory, ἔθνος Str. 8.3.17.
2. unstable, irregular, τὰ ὑγρὰ π. ἐστι Arist. Pr. 940b4; π. κίνησις Cleom. 2.7.
3. of a planet, Vett.Val. 332.16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πλανητεύω Dictionary πλανῆτις →
An open-access project