πλακούντιον

πλακούντ‐ιον, τό, Dim. of πλακοῦς, Arr. Epict. 2.16.25, Aët. 9.30, Sch.Porph. Abst. 2.16 :— written πλακουντ‐όντιον, PLond. 3.964.20 (iii A.D.).