πίτυλος

A. sweep of oars, νεὼς π. εὐήρης, periphr. for a ship and its oars, E. IT 1050, cf. 1346, Tr. 1123: pl., Hp. ap. Gal. 19.131; ναῦς ὅταν ἐκ πιτύλων ῥοθιάζῃ Ar. Fr. 84: metaph., ἑνὶ π. with one sweep, all together, A. Pers. 976 (lyr.).

2. shower, torrent, δακρύων E. Hipp. 1464 (anap.); of blows, Theoc. 22.127, cf. Poll. 2.147; ἄρασσε κρᾶτα πιτύλους διδοῦσα χειρός E. Tr. 1236 (lyr.).

3. onslaught, π. Ἀργείου δορός Id. Heracl. 834, cf. Fr. 495.11; δὶς δὲ δυοῖν πιτύλοιν τείχη . . κατέλυσεν αἰχμά Id. Tr. 817 (lyr.); with allusion to signf. 1, ἐρέσσετ’ ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν π. A. Th. 856 (lyr.).

b. attack, fit, μανίας E. IT 307; ἆρ’ ἐς τὸν αὐτὸν π. ἥκομεν φόβου; are we victims of the same attack of fear, i.e. are we seeing the same phantasms? Id. HF 816; μαινομένῳ π. πλαγχθείς ib.1189 (lyr.); π. σκύφου the mad fit of the wine-cup, Id. Alc. 798: as Adj., mad, Phld. Rh. 1.251 S. (s.v.l.).