πιτύινος

η, ον
A. of or from the pine, ῥητίνη π. pine-resin, Hp. Mul. 2.203, Thphr. HP 9.2.2; so πιτυΐνη alone, Orib. Fr. 89, Paul.Aeg. 7.17; π. στέφανος Plu. 2.677b; π. φύσημα Gal. 13.475.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πιτύδιον Dictionary πιτυΐς →
An open-access project