πιστικός

ή, όν, ώτατα, Adv.

πίστις

A. faithful, Vett.Val. 10.14, Cat.Cod. Astr. 8(4).169 ; γυνὴ π. καὶ οἰκουρός Artem. 2.32. Adv. -κῶς, ἔχειν πρὸς ἀλλήλους Plu. Pel. 8 : Sup. -ώτατα Hld. 3.9.
2. late spelling of πειστικός (q.v.).

Related entries

πιστικός
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πιστικός Dictionary πίστιον →
An open-access project