πῖος

α, ον
A. πίων, ἄρνες Epich. 136; μῆλα Orph. A. 506: hence πιότερος, πιότατος, v. πίων.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πῖον Dictionary πιότης →
An open-access project