Πινδάρειος

α, ον, ή, όν, Adv.
A. of Pindar, ἔπος Ar. Av. 939 (lyr.):—also Πινδαρικός, ή, όν, Plu. 2.602f; σχῆμα Π. Eust. 1110.52. Adv. -κῶς Id. 21.14.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πινάω Dictionary Πινδόθεν →
An open-access project