πιναρός

ά, όν

πίνος

A. dirty, squalid, Cratin. 372, E. El. 184 (lyr.); πιναρὸν . . ἀλουτίᾳ κάρα Eup. 251; of unwashed wool, Aret. CA 1.1; cf. πινηρός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πιναρόομαι Dictionary πιναρότης →
An open-access project