πηρόω

A. maim, mutilate, esp. in the limbs, Ar. Ra. 623; ἐὰν παῖδας ὄντας πηρώσῃ τις castrate, Arist. HA 631 b31; αἴ κα σῦς καρταῖπος παρώσει GDI 4998i14 (Gortyn): more freq. in Pass., πηροῦται τὸ σκέλος τούτοισι Hp. Art. 60, cf. GDIl. c.i8; τὸ σκέλος πεπηρωμένος D. 18.67; πεπήρωται τοὺς ὀφθαλμούς Arist. HA 620a1, cf. Ephor. 1 J.; so of moles, lobsters, to be defective in point of eyes, claws, Arist. HA 491b34, PA 684a35; ὥσπερ πεπηρωμένον τετράπουν, of the seal, Id. HA 498a32; τὸ πηρωθὲν ἐν τῇ ὑστέρᾳ Id. GA 749a2, etc.

2. metaph., incapacitate, τέχνην . . πηρῶσαι Pl. Phdr. 257a; π. τὴν ἱστορίαν Str. 17.3.3 :—Pass., πεπηρωμένος πρὸς ἀρετήν incapacitated for practising virtue, Arist. EN 1099b19; πρὸς τὴν γνῶσιν Anaxarch. ap. S.E. M. 7.55, cf. 298; πρὸς καρπογονίαν Thphr. CP 1.5.5.