Πήγασος

α, ον, Adj., ὁ
A. Pro Quinct. 25.80, Plin. HN 8.72, 10.136 :—Adj. Πηγάσειος [α], α, ον , πτερόν Ar. Pax 76 : fem. Παγασὶς κράνα, Hippocrene, Mosch. 3.77, cf. AP 11.24 (Antip.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πηγάς Dictionary πηγεσίμαλλος →
An open-access project