πηγαῖος
α, ον, ος, ον, Adv., τό
A.
from a spring, ὕδατα Hp. Aër. 8 ; π. ῥέος spring-water, A. Ag. 901 ; χέρνιψ E. l. c. ; π. ἄχθος a weight of water, Id. El. 108 ; π. κόραι water Nymphs, Id. Rh. 929 ; π. ὕδωρ, ὕδατα, Pl. Lg. 845e, Criti. 113e ; opp. συλλογιμαῖα, Arist. Mete. 353b25 : metaph., belonging to the primal source, Dam. Pr. 96. Adv. ‐αίως Procl. in Prm. p.566S.
II.
πηγαῖον,τό, = ἀρδάνιον, Hsch.