πευκεδανός

ή, όν
A. = πευκήεις 11, πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο Il. 10.8; βέλεμνα, ἀσπίς, Orph. L. 500, 609; θάλασσα Opp. H. 2.33.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πευκέδανον Dictionary πεύκη →
An open-access project