πέταλον

A. leaf, mostly pl., Il. 2.312, Od. 19.520, Hes. Op. 486, 680, Alcm. 39, Alc. 39, E. Hel. 244 (lyr.), etc.; εὐδαιμονίας πέταλον, of the Olympian wreath of wild olive, B. 5.186; ἁβρά τε λειμώνων π. flowers, AP 7.23 (Antip. Sid.) : rare in Prose, X. An. 5.4.12, Cyn. 9.15 ; used in divination, Phld. D. 1.25 : sg. in Ael. VH 5.16 ; poet., νεικέων πέταλα contentious votes (cf. πεταλισμός), Pi. I. 8(7).46 ; Ὠκεανοῦ πέταλα, of springs, Id. Fr. 326.

II. leaf of metal, χρυσίων πέταλα IG 12.374.283 ; πέταλα χρυσᾶ ib.22.1394.5 ; π. χρυσίῳ ἐπίτηκτα Inscr.Délos 442 B 138 (ii B. C.), cf. Dsc. 5.79, Luc. Philops. 19 ; used for gilding the horns of victims, IG 22.1635.36 : sg., π. χρυσοῦν LXX Ex. 28.32(36) ; π. πύρινα, of the stars, Placit. 2.14.4.

2. slice, ῥαφανῖδες κατατμηθεῖσαι εἰς πέταλα Orib. Fr. 81.