πεσςευτικός

ή, όν
A. skilled in draught-playing: ὁ π., = πεσσευτής, Id. R. 333b, 374c ; π. παιδιά Eust. 1397.14; πεττευτική (sc. τέχνη), = πεσσεία, Pl. Grg. 450d; τὸ ‐κόν Id. Chrm. 174b ; τὰ ‐κά Id. Alc. 1.110e.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πεσςευτής Dictionary πεσςεύω →
An open-access project