περιώσιος

A. immense, countless, χρήματα Sol. 24.7 ; μήδεα Lyr.Adesp. in TGFp.xx ; φῦλα A.R. 2.394 ; ἔργον AP 9.197 (Marin.); ὀργιοφάντης ib.688 ; θεάτρου κύκλος Epigr.Gr. 1050 (Ephesus).

2. = περισσός, unusual, rare, περιώσια εἰδώς, of Pythagoras, Emp. 129.1 ; ἄγρη Opp. C. 4.354.

II. Hom. only neut. as Adv. περιώσιον, beyond measure, Il. 4.359, Od. 16.203 : pl., περιώσια h.Pan. 41.

2. c. gen., περιώσιον ἄλλων far beyond the rest, h.Cer. 362, Pi. I. 5(4).3, A.R. 1.466.—Regul. Adv. -ίως only in Hsch. ; cf. περώσιος.