περιφεύγω

A. flee from, escape, πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε Il. 12.322; ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν the sand escapes thy numbering, Pi. O. 2.98; π. τὴν φθοράν Pl. Lg. 677b; ῥαθυμίας Men. Mon. 467; ἔφοδον, πῦρ π., Plu. 2.171e.

2. abs., escape from illness, come out of it alive, D. 54.1, 28; π. ἐκ [κυναγχέων] v.l. in Hp. Prog. 23, cf. Arist. HA 604a10.

3. avoid especially, ὅπως μὴ . . ἔσται Hp. Fract. 48.