περιτυγχάνω

A. τετύχηκα Isoc. 11.2:

1. mostly of persons, happen to be about, at, or near : hence, light upon, fall in with, c. dat. pers., Th. 1.20, Lys. 13.23, etc.; ἀγνώμονι κριτῇ π. X. Mem. 2.8.5 : abs., Th. 1.135, Pl. Smp. 221a : c. dat. rei, π. τῷ πράγματι And. 1.37 ; πλοίῳ Th. 4.120 ; φαρμακίοις Pl. Phdr. 268c ; τῇ ἀρετῇ Id. Prt. 320a ; ἀτυχήμασι Plb. 1.37.6; π. ἰητρικῇ stumble upon medical success, without science, Hp. de Arte 5.

2. reversely of events, befall, μὴ ξυμφορά τις αὐτοῖς περιτύχῃ Th. 4.55.