περιτρίβω

A. rub or wear away all round, -τρίψας ὁ χρόνος [τὸ ἄγαλμα] Philostr. Her. 2.1, cf. Im. 1.23 (Pass.); πτερὰ περιτετριμμένα battered, Arist. HA 627a13; κόγχος ἅλμη . . περιτριβείς (aor. 2 Pass.) Lyc. 790 : metaph., περιτετριμμένοι 'old hands', Arr. Epict. 2.6.5.

II. smear, τί τινι Nonn. D. 6.190,41.110.